Opóźnienie znaczy śmierć: jak zmierzyć poparcie dla działań opóźniających walkę ze zmianą klimatu
06.05.2026 – dr Adrian Wójcik (prof. UMK) (Instytut Psychologii UMK)
Zapobieżenie kryzysowi klimatycznemu wymaga zrozumienia postaw, które zmniejszają poparcie dla indywidualnych i zbiorowych działań ograniczających zmianę klimatu. W naszych badaniach koncentrujemy się na tzw. opóźniactwie klimatycznym (ang. climate delayism). Jest to zestaw przekonań, które nie negują antropogenicznego charakteru zmiany klimatu, lecz podważają potrzebę pilnych i zdecydowanych działań ją powstrzymujących. Przejawiają się one przerzucaniem odpowiedzialności za działania klimatyczne, promowaniem rozwiązań nietransformacyjnych, podkreślaniem niedoskonałości polityk klimatycznych oraz umniejszaniem negatywnych skutków zmian klimatu. Dotychczas przekonania te badano głównie w kontekście strategii retorycznych stosowanych przez korporacje związane z paliwami kopalnymi oraz polityków w celu unikania transformacyjnych rozwiązań walczących ze zmianą klimatu. Nasze badania prowadziliśmy w trzech krajach świata – Polsce, Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjednoczonych. W ich trakcie sprawdziliśmy, na ile opóźniactwo klimatyczne jest powszechne w tych krajach oraz jakie są jego związki z postawami politycznymi, emocjami klimatycznymi, czy negowaniem zmiany klimatu.